بازگشت از شوروی



بخشی از متن کتاب بازگشت از شوروی را که جلال آل احمد ترجمه کرده است می آورم:

من غالبا این مطلب را در نوشته های خود تکرار کردم که یک نویسنده هر چه بیشتر خصوصی بنویسد و هرچه بیشتر خویشتن را بیان کند، به همان اندازه توجه عمومی تری را نسبت به اثر خویش جلب خواهد کرد؛ چون وقتی نویسنده ای هر چه بیشتر خصوصی و شخصی بنویسد، به همان اندازه نوشته اش از الهامات بشر دوستانه تری سرچشمه خواهد گرفت.

باز خوبی اش این است که آدم سرگرمی می شود! مجبور نیست به هر چیر گردن بنهد! ولی هنوز هم محروم است. اقلا می تواند تمام بلا های تقدیر را به حساب خونخواران، به حساب استثمار کنندگان سرطان مانند بگذارد! و بعد نیز رفتاری شبیه فاحشه ها داشته باشد. ندیده و نشناخته! ... ولی وقتی آدم حق تخریب نداشته باشد و حتی نتواند فریاد بکشد، دیگر زندگی تحمل ناپذیر می شود! ...

آدم هایی نه می دانند چه باید کرد و نه هیچ کس به وجودشان احتیاجی دارد، حتی در کمیسیون های تفتیش جا گرفته اند.

با هر کاخی که در پایتخت ساخته می شود، می بینیم که تمام مملکت به ویرانی کشیده شده است.

آیا واقعا این آدم ها بوده که انقلاب کردند؟ نه این آدم ها کسانی اند که از انقلاب سود می برند.

کتاب با وجود اینکه ترجمه بود روانی خودش را از دست نداده بود و به نظرم این به خاطر قلم جلال بود که بدین نحو درآمده بود. خود جلال این کتاب را به تشویق خلیل ملکی ترجمه می کند و با وجود اینکه از کتاب های دسته دوم ژید هست کتاب خوب  و آموزنده ای بود. البته آدم با خواندن این کتاب ذهنش به خیلی جاها سوق پیدا می کند.


John Keating لایک ۰

نظرات  (۰)

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
کلمات کلیدی
آخرین مطالب
گفتگوی آزاد با ژان پیاژه
اداراکات اعتباری علامه طباطبایی و فلسفه فرهنگ
گفتار هایی در فلسفه و فلسفه تربیت
چهل نامه برای همسرم
هاروارد مک دونالد
کلود ولگرد
فریاد روز ها
بازگشت از شوروی
نوشتن
جاناتان مرغ دریایی
آرشیو مطالب
آبان ۱۳۹۷ ( ۶ )
مهر ۱۳۹۷ ( ۹ )
شهریور ۱۳۹۷ ( ۷ )
مرداد ۱۳۹۷ ( ۱۹ )
پیوند ها
عیدانه
بیولوژَک
چوگویک
صالحه +
دارالمجانین
‌پنجره می‌چکد
Inside Monster
تراکم اندیشه‌ها
مرز های مشترک
دختری از نسل حوا
در دیار نیلگون خواب
روزهای رنگی ارکیده
نیمه سیب سقراطی
کمی تا قسمتی بنفش
گوشه – از گوشه‌ و کنار
رنگی رنگی - زندگی شاد
من از آن روز که در بند توام آزادم
گردالی - ماجراجویی های روزانه -
دفترچه شخصی سید محمد امین هاشمی
سِرِه
چارلی!
کاکتوس
کافه کافکا
سخن‌سرا
رادیو بلاگیها
Neo's Text
یه خورده من
فیشــــــنگار
تانزانیای خالی
خرمالوی سیاه
بیمارستان دریایی
روزنوشت های دکتر
آشتی با دیونیسوس
دو کلمه حرف حساب
رویا های کنسرو شده
بازتابِ نفسِ صبحدمان
درباره عواطف یک نقاش
حرفهایی از جنس دیوانگی
بلاستوسیستی در حال تکوین
قلم بافی های یک نیکولای آبی
از یادداشت های خانم پاپن هایم
در گلوی من ابر کوچکی ست ...
در من نهفته گویا، یک دایناسورِ خوب!
پلاکت
یک آشنا
دلشــرم
شباهنگ
باوند بهپور
در انتظار گودو
یک لیوان چای داغ
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان