شهرنشین بازنشسته در ردای بودایی


این مجسمه نشانگر زهد و پارساییِ طبقه متوسطِ در حال رشد در شهر­هایی همچون ادو (نام قدیمی توکیو) در این دوره است. با اینکه مجسمه فقط 40 سانتی­متر ارتفاع دارد، نیروی فوق­العاده­ای از آن ساطع می­شود و آرامش و تمرکز این پیر­مرد بوداییِ غیر­روحانی را به وضوح منتقل می­کند.

در سراسر کشور­های بودایی آسیا رسم بر آن بوده که مردمان عادی، از پیر و جوان، زمانی را در صومعه­ ها و گوشه­ های خلوت بگذرانند. به­ علاوه این افراد ارتباط نزدیکی با زیارتگاهها و معابد محلی داشتند. بخشی از زندگی روزمره آنها به خیرات، اطعام راهبان و عبادت و تامل دائمی می­گذشت تا در قیل و قال شهر مامنِ آرامشِ کوچکی بیابند.

این ترک متعلقات خیلی چیر خوبیه. خانواده هم جزء متعلقات محسوب می شوند و گاهی ترک آنها هم برای انسان مفیده.

کلا احساس تعلق زندگی را سخت می کند البته شاید برخی بگن که عدم احساس تعلق هم چیر نفرت انگیزی هست.


John Keating لایک ۰

نظرات  (۱)

فؤاد
یه مستند دیدم راجع به ذن، اون جا می گفت که بعضی شرکت ها و مؤسسات ژاپنی، کارکنانشون رو موظف می کنن که هر هفته یا... یه مدت زمانی به معبد ذن برن و تحت نظر استاد مراقبه کنن. ظاهراً معتقد بودن باعث بهبود فعالیت میشه.
نمی دونم هنوز این کار رو می کنن یا نه. مستند قدیمی بود. مال 1970 اون طرف ها.

سلام من هم فکر نمی کنم الان چندان توجهی به این امور کنند چون که خیلی به فرهنگ غرب نزدیک شدند البته در غرب طور دیگه به کارکنان توجه می شود مثل تهیه اتاق رست

این تصویر را هم در کتاب هنر ژاپن دیدم.


ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
کلمات کلیدی
آخرین مطالب
گفتگوی آزاد با ژان پیاژه
اداراکات اعتباری علامه طباطبایی و فلسفه فرهنگ
گفتار هایی در فلسفه و فلسفه تربیت
چهل نامه برای همسرم
هاروارد مک دونالد
کلود ولگرد
فریاد روز ها
بازگشت از شوروی
نوشتن
جاناتان مرغ دریایی
آرشیو مطالب
آبان ۱۳۹۷ ( ۶ )
مهر ۱۳۹۷ ( ۹ )
شهریور ۱۳۹۷ ( ۷ )
مرداد ۱۳۹۷ ( ۱۹ )
پیوند ها
عیدانه
بیولوژَک
چوگویک
صالحه +
دارالمجانین
‌پنجره می‌چکد
Inside Monster
تراکم اندیشه‌ها
مرز های مشترک
دختری از نسل حوا
در دیار نیلگون خواب
روزهای رنگی ارکیده
نیمه سیب سقراطی
کمی تا قسمتی بنفش
گوشه – از گوشه‌ و کنار
رنگی رنگی - زندگی شاد
من از آن روز که در بند توام آزادم
گردالی - ماجراجویی های روزانه -
دفترچه شخصی سید محمد امین هاشمی
سِرِه
چارلی!
کاکتوس
کافه کافکا
سخن‌سرا
رادیو بلاگیها
Neo's Text
یه خورده من
فیشــــــنگار
تانزانیای خالی
خرمالوی سیاه
بیمارستان دریایی
روزنوشت های دکتر
آشتی با دیونیسوس
دو کلمه حرف حساب
رویا های کنسرو شده
بازتابِ نفسِ صبحدمان
درباره عواطف یک نقاش
حرفهایی از جنس دیوانگی
بلاستوسیستی در حال تکوین
قلم بافی های یک نیکولای آبی
از یادداشت های خانم پاپن هایم
در گلوی من ابر کوچکی ست ...
در من نهفته گویا، یک دایناسورِ خوب!
پلاکت
یک آشنا
دلشــرم
شباهنگ
باوند بهپور
در انتظار گودو
یک لیوان چای داغ
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان