در ستایش نا آشنایی


اولین روز هایی که شروع به وبلاگ خواندن کردم برام خیلی جالب بود که افراد به طور ناشناس مطلب می نویسند البته این ناشناسی فقط در رابطه با نام و نشان آنهاست. چرا که افراد شرح زندگی خودشان را در قالب روایات بیان می کنند.

در طی این مدت که به وبلاگ های مختلف سر زدم این نا آشنایی را زیاد دیدم. دیدم که افراد چقدر راحت مطلب می نویسند و چقدر خوب حرف می زنند و به راحتی می توانند به خودشان و نوشته هاشون افتخار کنند و حتی اسمشان را سر زبان بندازند ولی از خیر همه اینها می گذرند و بی خیال همه اینها می شوند و نا شناس می نویسند.

من که روانشناس نیستم ولی یک دلیلش به نظرم این هست که افراد در زندگی روزمره خودشان نیستند از جمله خودم. واقعا وقتی می نویسم خیلی راحت می نویسم البته چیز خاصی نیست ولی احساس راحتی می کنم و حرفم را می زنم.

امیدوارم روزی برسد که افراد خودشان باشند و از خودشون بودند نترسند. البته بخشی از این امر هم به فرهنگ ما بر می گردد و اینکه در جامعه به طور نمونه برای تصدی شغلی دقیقا باید شخصی سازی بشید یعنی اینکه به غیر از ویژگی های تخصصی باید یک  سری ویژگی های دیگر هم داشته باشید تا سیستم بپذیرد.

البته از اجتماع هم نمی شود غافل شد همانطور که سورن کیگارد میگه « به راستی که در روزگار ما دیگر کسی شهامت فرد بودن را ندارد زیرا هر انسانی چنان از دیگران خائف و ترسان است که هیچ کس را جسارت من بودن نمانده است. بیم و خوف از دیگر آدمیان است که بر همه جا مستولی است ... همه چیز سر امحا و الغای فردیت دارد»

John Keating لایک ۰

نظرات  (۰)

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
کلمات کلیدی
آخرین مطالب
گفتگوی آزاد با ژان پیاژه
اداراکات اعتباری علامه طباطبایی و فلسفه فرهنگ
گفتار هایی در فلسفه و فلسفه تربیت
چهل نامه برای همسرم
هاروارد مک دونالد
کلود ولگرد
فریاد روز ها
بازگشت از شوروی
نوشتن
جاناتان مرغ دریایی
آرشیو مطالب
آبان ۱۳۹۷ ( ۶ )
مهر ۱۳۹۷ ( ۹ )
شهریور ۱۳۹۷ ( ۷ )
مرداد ۱۳۹۷ ( ۱۹ )
پیوند ها
عیدانه
بیولوژَک
چوگویک
صالحه +
دارالمجانین
‌پنجره می‌چکد
Inside Monster
تراکم اندیشه‌ها
مرز های مشترک
دختری از نسل حوا
در دیار نیلگون خواب
روزهای رنگی ارکیده
نیمه سیب سقراطی
کمی تا قسمتی بنفش
گوشه – از گوشه‌ و کنار
رنگی رنگی - زندگی شاد
من از آن روز که در بند توام آزادم
گردالی - ماجراجویی های روزانه -
دفترچه شخصی سید محمد امین هاشمی
سِرِه
چارلی!
کاکتوس
کافه کافکا
سخن‌سرا
رادیو بلاگیها
Neo's Text
یه خورده من
فیشــــــنگار
تانزانیای خالی
خرمالوی سیاه
بیمارستان دریایی
روزنوشت های دکتر
آشتی با دیونیسوس
دو کلمه حرف حساب
رویا های کنسرو شده
بازتابِ نفسِ صبحدمان
درباره عواطف یک نقاش
حرفهایی از جنس دیوانگی
بلاستوسیستی در حال تکوین
قلم بافی های یک نیکولای آبی
از یادداشت های خانم پاپن هایم
در گلوی من ابر کوچکی ست ...
در من نهفته گویا، یک دایناسورِ خوب!
پلاکت
یک آشنا
دلشــرم
شباهنگ
باوند بهپور
در انتظار گودو
یک لیوان چای داغ
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان