گفتگوی آزاد با ژان پیاژه



الان چند وقته کتاب های تخصصی را کمرنگ کردم و سراغ رشته های دیگر رفتم چون به نظرم مطالعه کتاب های تخصصی مانع از وسعت دیدم می شود و حتی کمک شایانی هم بهم نمی کند چون که رشتم طوری هست که با با انسان ها برخورد داشت و با آنها در ارتباط بود و به فعالیت پرداخت. به همین جهت رشته های مثل روانشناسی خیلی کمک می کند.

مطالعه مستقیم کتاب های این اساتد هم خیلی سخته من یکی از کتاب های فروید به نام تمدن و ملالت های آن را خواندم دیدم که هیچی به درستی نفهمیدم به همین جهت به مطالعه گفتگو های آنها پرداختم البته این کار را با پیاژه شروع کردم نظراتش که جالب بود بیشتر در مورد کارکرد فلسفه که می گفت فلسفه توانایی حل مسائل را ندارد.

بعد خیلی جالب بود که پیاژه هیچ تعطیلاتی برای خودش قائل نبود بلکه کار خودش را تفریح می دانست رسیدن به این نقطه خیلی ارزشمنده که آدم واقعا از کارش لذت ببره و کیف کند و همیشه به دنبال رسیدن به هدفش باشد اینطوری که به نظرم زندگی معنا پیدا می کند.


John Keating ۰ نظر لایک ۰

اداراکات اعتباری علامه طباطبایی و فلسفه فرهنگ




این کتاب ره به طور اتفاقی از کتابخانه گرفتم. فکر نمی کردم اینقدر خوب و روان باشد. اسم استاد علی اصغر مصلح را شنیده بودم و لی متاسفانه اثری از ایشان نخوانده بودم.

موضوع اداراکات علامه طباطبایی هم موضوع جالبی بود که ادارکات را به پیش از اجتماع و پس از اجتماع تقسیم می کرد و ادراکات پس از اجتماع را موضوع شکل دهنده فرهنگ می دانست.

نکته جالبی که استاد مصلح بر آن تاکید داشتند نشان دادن برتری افق فکر علامه نسبت به سایر اندیشمندان بود و اینکه ایشان به وجود اینکه ارتباط و آشنایی چندانی با متفکران غربی نداشتند ولی در مسیری موازی با آنها طی مسیر می کردند. در طرف دیگر هم استاد مطهری بودند که با علامه به اختلاف خوردند و برخی از کار های علامه را به جهت عدم توجه به فلاسفه اسلامی پیشین مورد انتقاد قرار داده بودند.

شکل و قالب کتاب هم بسیار جالب بود. برخی از جا ها را خط قرمز، نقطه چین قرمز و رفرنس دهی خیلی عالی هم چون یک مقاله علم-پژوهشی داده بود.

John Keating ۰ نظر لایک ۰

گفتار هایی در فلسفه و فلسفه تربیت


این کتاب هم از استاد بسیار خوب فلسفه آقای میر عبدالحسین نقیب زاده هست که واقعا هم روان می نویسه و هم عمیق و این نشان از درک ایشان از فلسفه هست. واقعا نکات خوبی را در این کتاب مطرح می کند علاوه بر روشن کردن اندیشه اندیشمندانی چون دکارت و کانت و ...

واقعا مطلب جالبی در مورد فلسفه بیان کرده بودند و اینکه فلسفه یعنی زندگی. من خودم هم چندان موافق بزرگ کردن فلسفه نیستم یعنی اصلا فلسفه چیزی نیست جز زندگی و پرداخت به مسائل آن برای مطرح کردن مسائل و دیگر هیچ

البته ایشان در مورد تربیت هم بیاناتی داشتند که به نظرم جالب بود و اینکه باز هم به نظرم اصلا نمی شود نظر و عمل را در تربیت از هم جدا کرد یعنی نمی شود کار های ماکارنکو را بدون نظر در نظر گرفت ولی شاید برخی از اندیشمندان به این دام افتادند که فقط نظرورزی کنند و این اشتباه محض است در تربیت.

تربیت یک عمل که باید قرین نظر بشود همچون ماکارنکد که کارش بسیار شایسته تحصین است و از جمله افراد دیگر دیویی که با نظرورزی وارد عمل می شود و دست به کار بزرگی در تربیت می زند.

در کل خوب بود و ذهن من را باز کرد.


John Keating ۰ نظر لایک ۰

چهل نامه برای همسرم



کتاب چهل نامه برای هسمرم را جندین بار اسمش را شنیده بودم تا اینکه بالاخره از کتابخانه گرفتمش البته به طور اتفاقی. اول گفتم که مطمئنا چندان لذتی از خواندنش نخواهم برد چون که بالاخره در حال و هوای نویسنده نیستم و درکش نخواهم کرد ولی با خواندنش نظرم عوض شد یعنی آقای نادر ابراهیمی مسائلی را مطرح می کرد که در هر خانواده ای پیش میاد و آدم با خواندش یک جور حالت تدعی براش رخ می دهد.

 حرف هاش هم در بسیاری از موارد از اندیشه عمیق خبر می داد مثل هدف زندگی و هدف اجتماع و از این جور حرف ها ...

نامه ها غالبا کوتاه بودند و خواندنشان هم سر راست یعنی راحت می توانستی یک نفس بخوانیشان. به قول معروف کتابی بود که در بین خواندن کتاب های پر حجم و تخصصی، قابل خواندن است.

John Keating ۱ نظر لایک ۰

هاروارد مک دونالد


اول نویسنده را شناختم بعد کتاب را. مثلا برای جورج اورول، اول کتاب قلعه حیوانات را شناختم بعد خود ایشان را. چند تا از برنامه های ایشان مثل برنامه حالا خورشید و جیوگی و ... را دیدم و از حرف هاش خوشم آمد. اما برگردیم به این کتاب که در مورد آمریکا و سفرنامه ی سید مجید حسینی است.

کتاب های زیادی در مورد امریکا از سوی ایرانی ها نوشته شده اولیش همین کتاب عظر سنبل عطر کاج جزایری دوما که جالب بود و از آن جالبتر کتاب جلال در مورد آمریکا که خیلی عالی بود یعنی خیلی خودمانی نوشته شده بود. من شخصا لذت بردم.

این کتاب هم در ابتدا داعیه بی طرفی داشت ولی در آخر خودش گفت که نتوانستم بی طرف بمانم ولی جالبی این کتاب در این بود که تصاویر داشت تصاویری که خودش خیلی جذاب و گویا بود. ولی متاسفانه به علت نامناسب بودن طرح کتاب تصاویر حالت بدی داشتند و به خوبی دیده نمی شدند.

سید مجید حسینی هم خوب نوشته بود ولی هیچ کس جلال نمیشه یعنی انقدر راحت نمی نویسه.

در کل کتاب خوبی برای خواندن و گذری بر آمریکاست.


John Keating ۰ نظر لایک ۱

کلود ولگرد



کلود شخص بینوایی هست که از روی بی نوایی و نداری دست به دزدی می زند و محکوم به حبس می شود. در زندان، زندانبانی وجود دارد که از روی عمد تنها دوست آن را که فردی منعمه و غذاش را با آن نصف می کند، به محل دیگری منتقل می کند و باعث جدایی آنها می شود.

کلود چنان شخصیتی دارد که شاید اگر مسیر درستی پیش روش قرار می گرفت و جبر زمانه آن را رها می کرد به این راه کشیده نمی شد و یک آدم حسابی محسوب می شد. (البته این طور درست نیست چون خود کلود اعتقاد دارد که زندانی هم یک آدم حسابی است)

در نهایت کلود دست به کار نهایی یعنی کشتن زندانبان می زند و انتقام خودش را می گیرد و در نتیجه این کار محکوم به اعدام می شود. محکوم به اعدامی که هیچ باورش را نمی کرد و هر لحظه در انتظار رهایی است.

در این اثنا کلود از جامعه شکایت می کند که آن را به این مسیر کشاند و چنین نتیجه ای را به بار آورد. از جامعه ای شکایت می کند که سردمدارانش توجهی به مردم نکردند و ضروریات را فراموش کردند و باعث سرنوشت شوم کلود شدند.

John Keating ۱ نظر لایک ۰

فریاد روز ها


ممکن است دل یا عقل و اندیشه را هوس تجرد باشد، اما تجرد، به دوری از دیگران است یا به دوری از خود؟

آیا تجرد به کناره گیری از خودیهاست یا خودیتها؟

نه خوابمان توان گرفت، که پلکهامان بر هم هشته نیست، و حس بیناییمان تا همین حدود دانستنیهای حسی در کار است، و نه بیدارمان توان خواند، که خاصیت بیداران هرگز در ما نیست. از نظر فیزیولوژی بیداریم، و لیکن از خوابان مستِ خوابِ نوشین دست کمی نداریم.

آناتول فرانس می گوید:

یکی از سلاطین مشرق از فرزانگان دربار خواست که تاریخ عالم را برای وی در ده هزار جلد بنویسیند. چون نوشتند، دستور داد که ده هزار جلد را در هزار جلد خلاصه کنند و چنین کردند.

ولی مجددا فرمان داد که هزار جلد را در صد جلد بگنجانند. این نیز صورت پذیرفت. لیکن باز به حکم او صد جلد به ده جلد و ده جلد به یک جلد، و یک جلد به یک سطر، تبدیل شد، آن سطر چنین بود: به دنیا آمدند، رنج کشیدند، مردند.

من آقای محمد رضا حکیمی را با کتاب الحیاة ایشان می شناختم البته فرصت نکردم بخوانم ولی مطالبی پیرامون کتاب ایشان خوانده بودم.

این کتاب را به طور اتفاقی و به جهت اینکه کم حجم بود و می شد در بین کتاب های خودم قرارش بدم انتخاب کردم و خواندم. کتاب آهنگینی بود و از قطعات ادبی بسیاری از ادیبان جهان استفاده کرده بود. خواندنش ارزش داشت البته در ابتدا نویسنده میگه که من ویرایش این کتاب را به جهت سختی انجام ندادن فقط اگر کتاب را می خوانید بدانید که در سا 57 هستید.


John Keating ۰ نظر لایک ۰

بازگشت از شوروی



بخشی از متن کتاب بازگشت از شوروی را که جلال آل احمد ترجمه کرده است می آورم:

من غالبا این مطلب را در نوشته های خود تکرار کردم که یک نویسنده هر چه بیشتر خصوصی بنویسد و هرچه بیشتر خویشتن را بیان کند، به همان اندازه توجه عمومی تری را نسبت به اثر خویش جلب خواهد کرد؛ چون وقتی نویسنده ای هر چه بیشتر خصوصی و شخصی بنویسد، به همان اندازه نوشته اش از الهامات بشر دوستانه تری سرچشمه خواهد گرفت.

باز خوبی اش این است که آدم سرگرمی می شود! مجبور نیست به هر چیر گردن بنهد! ولی هنوز هم محروم است. اقلا می تواند تمام بلا های تقدیر را به حساب خونخواران، به حساب استثمار کنندگان سرطان مانند بگذارد! و بعد نیز رفتاری شبیه فاحشه ها داشته باشد. ندیده و نشناخته! ... ولی وقتی آدم حق تخریب نداشته باشد و حتی نتواند فریاد بکشد، دیگر زندگی تحمل ناپذیر می شود! ...

آدم هایی نه می دانند چه باید کرد و نه هیچ کس به وجودشان احتیاجی دارد، حتی در کمیسیون های تفتیش جا گرفته اند.

با هر کاخی که در پایتخت ساخته می شود، می بینیم که تمام مملکت به ویرانی کشیده شده است.

آیا واقعا این آدم ها بوده که انقلاب کردند؟ نه این آدم ها کسانی اند که از انقلاب سود می برند.

کتاب با وجود اینکه ترجمه بود روانی خودش را از دست نداده بود و به نظرم این به خاطر قلم جلال بود که بدین نحو درآمده بود. خود جلال این کتاب را به تشویق خلیل ملکی ترجمه می کند و با وجود اینکه از کتاب های دسته دوم ژید هست کتاب خوب  و آموزنده ای بود. البته آدم با خواندن این کتاب ذهنش به خیلی جاها سوق پیدا می کند.


John Keating ۰ نظر لایک ۰

نوشتن


چند لحظه پیش داشتم مطلب دوست عزیز فیش نگار را می خواندم در مورد نوشتن و اینکه نباید بعد از خالی کردن خودمان با نوشتن دست به حذف مطالب بزنیم.

http://fiish.blog.ir/post/763

البته خود مطلب به مطلب دیگری لینک شده بود که در مورد دلی نوشتن بود و عدم خود سانسوری.

خیلی برام جالب بود چند وقت پیش سفر آمریکا جلال را می خواندم که واقعا لذت بردم خیلی راحت می نوشت در مورد همه چیز می نوشت در مورد درد رفتن با خانم ها در مورد مشکل پایین تنش در مورد خیلی چیز ها ...

واقعا همین الان که می خواهم بگم میگم نه بده.

حالا اینکه در مورد کس دیگری هست در مورد خودم وضع بدتره و همش خودسانسوری می کنم.

به نظرم اگر کسی خودش باشد و فقط بنویسد حرف دلش را همه خودش راحت می شود هم دیگران از نوشته هاش لذت می برند البته باید قید خیلی چیز ها را بزنه دیگه هی نگه در مورد من چی میگن.

البته دور کردن همین فکر خیلی سخته در وبلاگ هم خیلی افراد مثل خودم سعی می کنند پشت یک اسم دیگه پنهان بشوند.

ولی خیلی خوبه آدم خودش باشه.


John Keating ۰ نظر لایک ۰

جاناتان مرغ دریایی



کتاب جاناتان مرغ دریایی یک جورایی یک کتاب دینی عرفانی بود. نه اینکه بخواهد پند و اندرز بدهد خیلی زیبا مطالب را در قالب داستان یک مرغ دریایی بیان کرده بود.

حتی یک جایی یاد اسفار مصلاصدرا افتادم.

سفر من الخلق الی الحق

سفر فی الحق بالحق

سفر من الحق الی الخلق

سفر فی الخلق بالحق

خیلی کتاب جالبی بود کوتاه و دوست داشتنی. من که لذت بردم. به شما هم توصیه می کنم.



John Keating ۰ نظر لایک ۰
کلمات کلیدی
آخرین مطالب
گفتگوی آزاد با ژان پیاژه
اداراکات اعتباری علامه طباطبایی و فلسفه فرهنگ
گفتار هایی در فلسفه و فلسفه تربیت
چهل نامه برای همسرم
هاروارد مک دونالد
کلود ولگرد
فریاد روز ها
بازگشت از شوروی
نوشتن
جاناتان مرغ دریایی
آرشیو مطالب
آبان ۱۳۹۷ ( ۶ )
مهر ۱۳۹۷ ( ۹ )
شهریور ۱۳۹۷ ( ۷ )
مرداد ۱۳۹۷ ( ۱۹ )
پیوند ها
عیدانه
بیولوژَک
چوگویک
صالحه +
دارالمجانین
‌پنجره می‌چکد
Inside Monster
تراکم اندیشه‌ها
مرز های مشترک
دختری از نسل حوا
در دیار نیلگون خواب
روزهای رنگی ارکیده
نیمه سیب سقراطی
کمی تا قسمتی بنفش
گوشه – از گوشه‌ و کنار
رنگی رنگی - زندگی شاد
من از آن روز که در بند توام آزادم
گردالی - ماجراجویی های روزانه -
دفترچه شخصی سید محمد امین هاشمی
سِرِه
چارلی!
کاکتوس
کافه کافکا
سخن‌سرا
رادیو بلاگیها
Neo's Text
یه خورده من
فیشــــــنگار
تانزانیای خالی
خرمالوی سیاه
بیمارستان دریایی
روزنوشت های دکتر
آشتی با دیونیسوس
دو کلمه حرف حساب
رویا های کنسرو شده
بازتابِ نفسِ صبحدمان
درباره عواطف یک نقاش
حرفهایی از جنس دیوانگی
بلاستوسیستی در حال تکوین
قلم بافی های یک نیکولای آبی
از یادداشت های خانم پاپن هایم
در گلوی من ابر کوچکی ست ...
در من نهفته گویا، یک دایناسورِ خوب!
پلاکت
یک آشنا
دلشــرم
شباهنگ
باوند بهپور
در انتظار گودو
یک لیوان چای داغ
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان